Een roeping, bestaat dat?

Niet zo lang geleden sprak ik een dierenarts. Niet omdat ik me zorgen maakte om een huisdier, maar beroepshalve. Mijn beroep, in dit geval. Deze dierenarts was tijdens zijn loopbaan opgebrand geraakt en zat al enige tijd thuis. Werkloos, omdat hij ontslag genomen had. De werkloze maanden hadden hem tot op heden geen goed gedaan.

Ik kon nog steeds aan hem zien dat zijn werk sporen had nagelaten. De blik in zijn ogen vertelde me over vermoeidheid, zorgen, stress, verdriet, teleurstelling en angst. We hebben er niet over uitgeweid. Daar was het niet de juiste plek voor. Hij wist niet goed meer voor zichzelf te verklaren waarom hij voor dit beroep gekozen had. Maar dat was niet het ergste. Hij kon nauwelijks accepteren dat hij besloten had te stoppen met het vak dat ogenschijnlijk zo veel voldoening geeft.

Omdat hij zich wat beter voelde en inmiddels ook in zijn keuze werd gesteund door dierbaren, was hij toe aan een nieuwe baan. Maar wat? Want hij moest nu toch wel weten wat hij wilde. Opnieuw stress. Na een paar maanden nadenken hoor je immers een helder toekomstbeeld te hebben. O ja? Van wie moet dat? Hij was al aan een nieuwe studie begonnen. Het thema boeide hem, maar hij had er eigenlijk geen toekomstige functie bij in gedachte. Halsoverkop gestart met een opleiding…. De vorige had hij duidelijk op basis van discipline en doorzettingsvermogen met succes afgerond. Het bijbehorende beroep heeft hij de laatste jaren op wilskracht uitgeoefend. Mooie eigenschappen, zou je denken. Dan kom je een heel eind. Maar gelukkig werd hij er niet van.

Ik vroeg hem of hij kan accepteren dat hij het even niet weet? Dat een periode van ‘niet-weten’ er ook mag zijn? Jezelf de tijd gunnen om te onderzoeken en te ervaren alvorens allerlei keuzes te maken? Alleen als je echt los kan laten en kan accepteren, ontstaan nieuwe mogelijkheden.

Dierenarts, dat word je niet zo maar. Tijdens zo’n studie leer je het vak inhoudelijk beheersen, krijg je inzicht in de praktijk en ontwikkel je de nodige vaardigheden. Dan ben je er klaar voor. Maar niets is minder waar. Werk wat vooral energie kost en een beroep doet op vaardigheden die je niet liggen, daar loop je op stuk. Ook als dierenarts. Een roeping? Nee, niet altijd dus.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s