De Rugzak

Op een nazomerse vrijdagmiddag reis ik af naar een outdoorwinkel. Ik loop af en toe flinke afstanden en de tas die dan om mijn schouder hangt, voldoet allang niet meer. Dit vraagt om een rugzak. Niets vermoedend stap ik de winkel binnen.

Honderden rugzakken kijken me aan. Tot aan het plafond kan ik keuzes maken. O ja, ik had natuurlijk moeten nadenken over functionaliteit en grootte. Terwijl ik sta te kijken, staat er even verderop een groepje medewerksters met elkaar te praten. Eigenlijk kan ik wel wat advies gebruiken. ‘Weten jullie iets van rugzakken af?’, vraag ik. Ja hoor, zegt een vriendelijk blond meisje en ze stapt kordaat op me af.

Eigenlijk had ik qua winkelmedewerkers sportieve mannen in korte broeken en t-shirts verwacht. Een soort Freek. Dit meisje heeft die ochtend een legging met een leuke tuniek uit de kast getrokken en straalt niet echt ‘camping’ uit. Maar moet dat? Misschien wel niet.

Ze stelt me allemaal vragen waar ik op voorhand helemaal niet bij stil had gestaan. Waarvoor ga je het allemaal gebruiken? Wat neem je zoal mee? Hoe zit ‘ie? Moet de rugzak mee de vliegtuigcabine in? Natte spullen in je rugzak? En bij ieder model showt ze geheime vakjes, tovert ze een dubbele bodem tevoorschijn of blijkt er een regenhoes in te zitten. Handige gespjes zorgen voor draagcomfort. Zo’n rugzak is een duurzaam ding, die gaat echt jaren mee, zo legt ze uit. Ik ben onder de indruk van haar kennis en enthousiasme. Het gemak waarmee ze tussen modellen en merken switcht. Goh, heb ik hier te maken met een doorgewinterde rugzakdraagster? Wat een kennis. En geduld.

En ondanks alle vragen, val ik steeds terug op dat ene leuke model. Uiteraard kom ik na verloop van tijd met haar hulp tot het besef dat ‘leuk’ niet het belangrijkste aspect is van de rugzak. Functioneel, dat moet het zijn. Het moet los van de omgeving goed inzetbaar zijn. En ook duurzaam inzetbaar zijn. De functionaliteit en de inhoud van de rugzak moeten bij mij èn bij mijn plannen passen. Goh, het lijkt wel loopbaanadvies.

Ik maak een keuze en ben blij met haar hulp. Dat zeg ik dan ook. ‘Wat heb je me goed geholpen en wat weet je er veel van!’, complimenteer ik haar. En dan betrekt haar gezicht…. Ze heeft vorige week vernomen dat er binnenkort geen werk meer voor haar is. Ze moet, met maar liefst 25 andere medewerkers, op zoek naar een nieuwe baan. Het is seizoenswerk en dat wist ze. Maar stiekem hoopte ze op een contractverlenging. Ze heeft zich in haar eigen tijd alles over rugzakken, tenten, schoenen, BBQ’s en outdoor-kleding middels thuisstudie eigen gemaakt, omdat het haar boeit. In mijn vak heet dat bevlogenheid.

Beste Esmee, jij hebt zoveel in je ‘loopbaan-rugzak’. Ik hoop dat je dat beseft. Als loopbaanadviseur heb ik allemaal kwaliteiten en talenten tijdens ons gesprek gezien. En je hebt ook nog verstand van zaken. Met het enthousiasme waarmee je de inhoud van jouw eigen rugzak hebt ingezet, moet een toekomstig werkgever toch te overtuigen zijn. En is dat dan duurzaam? De tijd zal het leren. Als jij je rugzak maar blijft vullen met dat wat jij belangrijk vindt en voor het doel waar jij naartoe wil. Kies je bestemming en stem de inhoud van je rugzak daarop af. Dat is duurzaam. Voor jou.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s