Wie staat er zingend op het perron?

Ik sta op het perron en er passeert een stroom mensen. Het is donderdagochtend en het is spitsuur. Mensen kijken wezenloos voor zich uit, wachtend op een trein. Sommigen hebben een kop koffie in de hand en een krant onder de arm. Een enkeling praat met een bekende. Maar de meesten zijn alleen. De trein is te laat. Reizigers die al een poos op het perron staan, bewegen een beetje ongedurig.

Ik doe een stap naar achter en mijn blik valt op een jonge vrouw. Ze lijkt zich niet zo bewust van haar omgeving. Ze zingt zachtjes. De muziek die ze door haar koptelefoon hoort, blijft voor de mensen om haar heen onhoorbaar, maar zij staat zachtjes de tekst mee te zingen. Ik kan het niet zo goed verstaan en ze heeft ook niet door dat anderen haar kunnen horen.

Deze jonge vrouw, op weg naar een voor mij onbekende bestemming, zingend op het perron, zet me aan het denken. We zijn niet allemaal ochtendmensen. En niet iedereen geniet van een reis met het openbaar vervoer. Wat maakt dat zij wel staat te zingen en dat de rest voor zich uit staart? Is haar bestemming leuker, of vindt ze de reis er naartoe al prima? In ieder geval maakt ze er het beste van. Ik vermoed dat ze tevreden is over de reis naar haar bestemming en vermoedelijk ook over de bestemming zelf.

Of ze naar haar werk gaat, weet ik niet.  Maar ik weet wel dat het gevoel wat ze heeft, eigenlijk bij werk zou moeten horen.

Werkplezier? Wat is dat?

Monitor Arbeid van TNO wees vorig jaar al uit dat slechts 17% van de werknemers zeer tevreden is over zijn of haar werk. Ja, zeer tevreden. Dat is inderdaad niet voor iedereen weggelegd. Maar dan nog; er zijn dus maar weinig mensen die zingend naar hun werk afreizen. Vanmorgen zag ik er een paar, waarvan er 1 daadwerkelijk zong.

Zingend naar je werk is misschien wat overdreven. En zingen op een perron wordt voor de meesten van ons ook een beetje ongemakkelijk.

De vraag is natuurlijk; sta je wel eens stil bij je eigen werkplezier? Hoe was het drie jaar geleden? En vorig jaar? En hoe ervaar je jouw baan nu? Verwacht je dat het volgend jaar leuker op je werk wordt of verandert er veel in negatieve zin?

Als je dat laatste verwacht, dan is het heel verstandig om snel in actie te komen.

Onvrede over werk is een ziek-maker

Ruim 1 miljoen mensen heeft te kampen met burn out-klachten. Een flink deel daarvan wijt dat aan werk en werkomstandigheden. Onvrede over werk is een ziek-maker en daar kan je zelf wat aan doen door op tijd prioriteit te maken van je eigen loopbaan. Met burn-out klachten naar ander werk zoeken is geen succes. Langdurig met burn-out klachten thuiszitten, maakt de situatie nog vervelender. Ander werk vinden is dan voorlopig vrijwel uitgesloten.

Voorkom dat het zo ver komt. Ga er over in gesprek met je leidinggevende, een HR-adviseur of een loopbaanadviseur.

Wil je weten hoe loopbaanbegeleiding hierbij kan helpen? Neem dan contact op. Via mijn website kan je meer over mij te weten komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s